Ik houd van raar eten. Kan ik ook niks aan doen. Geef mij een pakje sojamelk, wat geitenbrie en zeewiersoep en ik ga spinnend in de hoek de prooi verorberen. Van normale dingen zoals fruit houd ik daarentegen niet. Gatverdamme zeg, fruit. Dat is zuur. Fruit moet je voor mij enorm goed vermommen. Ik krijg het alleen maar binnen in de vorm van een babyhapje of Knorr Vie. Even terug naar écht eten. Ik ben niet zo’n nutcase die vaste stamgast is van de lokale natuurwinkel hoor, don’t get me wrong. Maar ik vind het wel leuk om dingen uit te proberen. Sap van ananas&broccoli? Kom maar hier. Nepvlees gemaakt van een vreemde boonsoort? Why not. Mijn vriend vindt het een vreemde hobby. Sojamelk doet hij af als behanglijm, geitenbrie als vreemdruikige kaas-wannabe en de zeewiersoep smaakt naar onze stoffige kelder.
Misschien heeft hij ergens wel gelijk, maar weet u waarde lezer, het is ook wel een beetje een acquired taste. Zei ze arrogant. Ja, je moet het léren eten. Er zit een onbeschrijfbare charme aan voedsel met een typische, niet nader te beschrijven smaak. Het is een beetje zoals wijn drinken, je moet het vaker gedaan hebben om de liefde voor wijn te kunnen begrijpen. Ik ben ook een liefhebber van goede wijn, vandaar de vergelijking.
Enfin.
Mijn nieuwe ontdekkingen in mijn zoektocht naar vreemde voeding zijn Spirulina en Kombucha. Het eerste is een drankje gemaakt van een algensoort uit Zuid-Amerika en het tweede is een gefermenteerde paddestoelachtige schimmeldrank (ik weet het, klinkt als een culinair hoogstandje). Als je Kombucha een paar weken laat staan, groet er een soort champignon in. Serieus. Spirulina smaakt een beetje naar een combinatie van modder en mos. Best lekker. Ze hebben er mango bij gedaan om het geheel iets meer voor jan-met-de-pet te maken, wat mij betreft een jammere en vooral onnodige toevoeging. En Kombucha smaakt naar een samenraapsel van bier en limonade. Jummy. Ik meen het. Ik hoor hier en daar gegniffel. Dames, heren ook, ik wil wel uw serieuze aandacht. Als ik door de supermarkt loop, wordt ik bijgans doodgegooid met saaie voedingsmiddelen zonder fantasie. Chips, witbrood, volvette Nederlandse kaas. Saaaaai. Ik pleit voor een spannender supermarkt. Een culinaire jungle, zo u wilt. Rare voedingsmiddelen zijn over het algemeen gezonder en in ieder geval lekker onconventioneel. Het liefst zou ik een rare-dingen-kookclubje beginnen, maar misschien draaf ik nu wat door. Zo. En nu ga ik lekker een kopje witte thee drinken en daarbij een stuk rijstchocolade eten. Hmmmm…
Bij tips voor andere niet-reguliere voedingmiddelen die ik beslist eens moet proberen, of mensen die mij willen verblijden met hun eigen vreemde eetgewoonten houd ik mij aanbevolen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten